کرونا

کرونا و تحول در نظام آموزشی به ویژه علوم انسانی از سنتی به مدرن و پدیدار شدن محتواهای شفاهی برای ‏آیندگان

دکتر علی یحیائی عضو هیات علمی گروه تاریخ دانشگاه حکیم سبزواری.

یکی از مهمترین مشکلاتی که با پدیده کرونا رخ نمود تعطیلی ناگریزانه و زودهنگام مکانهای آموزشی و بویژه دانشگاه ها بود. این مساله بسرعت نشان داد که علیرغم پیشگامی ایرانیان در استفاده از تکنولوژیهای ارتباطی اازکاربست های بجا و صحیح آن و از جمله از امکانات و نرم افزارهای مربوط به امر آموزش به ویژه در علوم انسانی تا حد زیادی غفلت کرده ایم .

اینک با تدارکات و اجباری که وزارتخانه های آموزش و پرورش و علوم تحقیقات و فناوری. و به تبع آنها دانشگاه ها و مدارس برای استادان و دبیران. دیده اند; کم کم دیوار مقاومتهای سنتی در امر آموزش در حال فروپاشی است. این امر بر همگان روشن است اما تاکید این نوشته بر نتایج دگری است که بر این فرایند مترتب است و آن اینکه حتی استادان و معلمانی که هیچگاه به روشن و خاموش کردن کامپیوتر تن در نمی داده اند راهی جز پیوستن به برگزاری کلاس به صورت آنلاین و افلاین ندارند.

این تحول البته فقط شکلی نیست بلکه محتوایی نیز هست یعنی بخشی از استادان و معلمان ناگزیر به همراهی و همگامی و بالابردن سطح ارایه دروس و چارچوب بندی مطالب و محتواهای آموزشی خود خواهند شد. دو دیگر تولید و انباشت بخشی عظیمی از محتواهای آموزشی و پژوهشی به صورت صوت و فیلم خواهد بود  که در فضاهای عمومی مجازی برای آیندگان باقی خواهد ماند که به نحوی نوعی مواد  شفاهی ناخواسته از نظام آموزشی فعلی است و بنابراین بخشی از آرزوی مورخان در تشویق مردم به باقی گذاردن آثار برآورده خواهد شد.

اما اگر ضرورتهای دیگری رعایت شود این تحول ناخواسته مطلوب تر و تولیدات باقیمانده افزونتر  خواد شد:

  • ایجاد بسترهای مناسب سخت افزاری و نرم افزاری. تعداد دروس متنوع و متکثر دانشگاهی علاوه بر سامانه های الکترونیکی و مزایا و مخاطراتی که دارند به طرح در شبکه های اختصاصی. و ملی تلویزیونی نیز نیاز دارند.
  • تلطیف فضای سیاسی و از بین بردن موانع آزادی بیان برای اظهار نظرهای علمی. مسلم است چون کار ثبت و ضبط در میان است برخی از استادان در ارایه محتواهای آموزشی محافظه کاری و خودسانسوری را پیشه کنند.
  • در آموزش مجازی فضای واقعی کلاسها و چالش بین استاد و دانشجو تا حد بسیار زیادی جای خود را به محوریت  استاد می دهد و کنترل و نظام مندی کلاس ها و نحوه سنجش دانشجویان تغییر می یابد.
  • همکاری دانشجویان و خانواده ها در فراهم کردن فضای ارایه و کمک به دسته بندی مطالب و محتواها می تواند به تولید بهتر و بیشتر مواد تاریخ شفاهی و دسترسی آسان و طبقه بندی شده آنها کمک کند
  • خود اظهار ی نام استاد. تاریخ و ساعت و مکان ارایه.  و نام درس و  مقطع و دانشگاه بسیار مهم و ضروری ترین سرنخ برای طبقه بندی محتواها در اینده خواهد بود که باید در ابتدا یا انتهای درس انجام گیرد..

 

نمایش بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن